Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego

miniaturaŻycie ocalić...

Jednym z podstawowych zadań, wynikających z bycia chrześcijaninem, jest troska o życie. Bóg mówi jasno ,,Nie zabijaj”. Krótki nakaz, który jednak ciągle stanowi dla wielu ludzi problem. Pomimo dwóch wojen światowych, z których szczególnie druga obfitowała w miliony ofiar, często niezaangażowanych militarnie, setek kobiet i dzieci. Z oburzeniem czytamy opisy w jaki sposób hitlerowscy żołnierze traktowali noworodki. Także dziś wzbiera w człowieku gniew na, co rusz, docierające informacje o pobiciu czy zamordowaniu kogoś z błahego powodu lub zupełnie bez powodu, ot po prostu, jako sposób odreagowania emocji czy efekt środków ograniczających świadomość. Wbrew tak wielu i tak różnym doświadczeniom, troska o życie wydaje się być czymś dalekim dla wierzących. Tłumy ludzi potrafią manifestować w obronie zwierząt, a jednocześnie czasem ci sami potrafią walczyć o swobodną możliwość zabijania człowieka. Dlatego też, bardzo ważnym staje się obecnie podkreślenie wartości życia, każdego życia. Kościół o godności ludzkiego istnienia, mówi nieustanie. Jednak jeden dzień, jest szczególnie ważny – 25 marca, obchodzony również jako Dzień Świętości Życia.

W liturgii, tego dnia, przeżywamy uroczystość Zwiastowania Pańskiego, czyli moment od którego Boże obietnice wchodzą w tryb realizacji. ,,Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami” (J 1,14). Bóg stał się człowiekiem i rozpoczyna się nowy etap w dziejach ludzkości. Ewangelia stawia przed naszymi oczyma scenę, w której Archanioł Gabriel przekazuje jaki Bóg ma plan wobec, Maryi, oczekuje pełnej nadziej zgody i takową zgodę otrzymuje (por. Łk 1,26-38). Postawa nazaretańskiej dziewczyny zachęca do odkrycia Bożego przesłania, które można by wyrazić w krótkim zdaniu: ,,Przyjmij życie”. Owo przyjęcie życia, dotyczy dwóch powiązanych ze sobą rzeczywistości. Po pierwsze, postawa Maryi skłania do ufnego przyjęcia najpierw własnego życia. Przyjęcia tych talentów i zadań, które każdy z nas otrzymuje. Zaakceptowania tego kim i jacy jesteśmy, z jednoczesnym zaangażowaniem o osobisty rozwój, zarówno ten duchowy jak i fizyczny.

Druga rzeczywistość, to przyjęcie życia drugiej osoby, nie po to, by drugiego człowieka zniewolić, ale by się nim zaopiekować, Przyjąć życie, dziecka jako ojciec lub matka, życie żony lub męża jako czuły mąż czy żona. Przyjąć życie współpracowników jako odpowiedzialny przełożony. Przyjąć życie, potrzebującego jako hojny ofiarodawca. Przyjąć życie z miłością. Troska o życie, to także staranie o życie, które spotykamy na różnych etapach. Troska o życie wyraża się w przyjęciu i chronieniu życia, które się rozwija i rodzi, to życzliwość i godne traktowanie drugiego człowieka, to pomoc potrzebującemu. W katalogu codziennych zadań obrońcy życia, nie może zabraknąć uczynków miłosierdzia, tak tych względem duszy jak i tych względem ciała.

W walkę o życie wpisuje się także inicjatywa Duchowej Adopcji dziecka zagrożonego zabiciem. Właśnie uroczystość Zwiastowania, staję się dla wielu chrześcijan okazją do podjęcia dzieła modlitwy w obronie nienarodzonych. Również w naszej parafii znalazła się kilkunastoosobowa grupa, która przez dziewięć miesięcy, każdego dnia, aż do Bożego Narodzenia, będzie prosić o ratunek dla znanego Bogu dziecka. Modlitwa w obronie nienarodzonego obejmuje jedną tajemnicę różańca, modlitwę codzienną i dla chętnych dodatkowe zobowiązanie. Uroczyste podjęcie Duchowej Adopcji, odbyło się w naszym kościele w poniedziałek 25 marca, podczas Mszy świętej o godzinie 18:00. Po okolicznościowej homilii, wygłoszonej przez celebransa, wszyscy kandydaci ze świecami zapalonymi od paschału zbliżyli się do ołtarza i po wyśpiewaniu hymnu do Ducha Świętego złożyli uroczyste zobowiązanie.

Dla postronnego obserwatora grupa chętnych nie była zbyt liczna, w porównaniu do liczebności parafii św. Stanisława, jednak warto mieć nadzieję, że niewielka grupka, poprzez przykład wytrwałej modlitwy i ofiarnego życia, będzie potrafiła jak jedna świeca rozpromienić tysiące ludzkich serc.

ks. Robert Tomasik