Triduum Paschalne

miniaturaObchody Triduum Paschalnego w kościele pw św.Stanisława BM w Czeladzi w bieżącym roku zaczęliśmy Mszą Świętą Wieczerzy Pańskiej o godz. 18.00.

Procesji kapłanów i służby liturgicznej towarzyszyły słowa pieśni: „Ludu kapłański, ludu prorocki, Zgromadzenie święte, ludu Boży Śpiewaj swemu Panu!”. Wierni mogli przypomnieć sobie za jej pośrednictwem o godności im przynależnej. Podczas hymnu Chwała na wysokości Bogu po raz ostatni zabrzmiały organy i dzwonki. Od tej pory będą milczeć aż do Wigilii Paschalnej.

W kazaniu proboszcz parafii, ks. Jarosław Wolski zaakcentował potrójne znaczenie wielkości Wielkiego Czwartku – dzień ten jest wielki, ponieważ sprawowana jest w nim Eucharystia, a Wielki Czwartek jest przypomnieniem ustanowienia tego sakramentu; po drugie – jest wielki z racji ustanowienia sakramentu kapłaństwa; po trzecie – ponieważ Jezus, umywający przed Ostatnią Wieczerzą nogi swoim uczniom przekazał nam wzór i depozyt miłości, która jest służbą. Eucharystia stanowi centrum Kościoła. Jest jak życiodajne źródło. Trzeba tę prawdę przemyśleć na nowo szczególnie teraz, w czasie po pandemii. Minione dwa lata były czasem, w którym kontakt z żywym Bogiem, z Chrystusem Eucharystycznym zastępowany bywał transmisjami nabożeństw. Bez kontaktu ze źródłem, z Wodą Żywą Kościół więdnie, zanika. Wiedzą o tym Ukraińcy, którzy w schronach, podziemiach, stacjach metra sprawują Najświętszą Ofiarę. To Ona jest ich i naszą nadzieją i źródłem siły.

Mieliśmy tego świadomość, modląc się w Kaplicy Adoracji, wśród okalających Chrystusa Eucharystycznego czerwonych róż i płonących świec.

Wielki Piątek, 15 kwietnia 2022 roku

Obchody Wielkiego Piątku zaczęły się w naszej świątyni już o godzinie 15.00. Wtedy – w godzinie śmierci Pana Jezusa – odmówiona została Koronka do Miłosierdzia Bożego. O 17.00 rozpoczęła się, jak co roku, Droga Krzyżowa. Następnie przyszedł czas liturgii wielkopiątkowej. W przyciemnionym kościele, w ciszy weszła do prezbiterium procesja. Celebrans położył się krzyżem przed ołtarzem i pustym tabernakulum, a wszyscy wierni uklęknęli.

W Liturgii Słowa usłyszeliśmy fragment z księgi proroka Izajasza, zapowiadający ofiarę Chrystusa, a jednocześnie tłumaczący jej trudny fenomen: „Jak wielu osłupiało na Jego widok – tak nieludzko został oszpecony” (Iz. 52, 14) ; „Sprawiedliwy mój Sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie. Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy i posiędzie możnych jako zdobycz za to, że Siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców. A On poniósł grzechy wielu i oręduje za przestępcami” ( Iz. 53, 11-12). Wypełnieniem proroctwa stało się pojmanie, męka i śmierć Jezusa na krzyżu. W Wielki Piątek wysłuchaliśmy opisu Pasji według św. Jana. Wielkopiątkowa Modlitwa Powszechna została w tym roku wzbogacona o dodatkowe, przedostatnie wezwanie. Polecaliśmy Bogu Ukrainę i prosiliśmy Go o pokój.

Do czytań liturgicznych nawiązywało kazanie proboszcza parafii, ks. Jarosława Wolskiego. W przeważającej mierze zwierało ono niemal medyczny, precyzyjny opis męki krzyżowej, która trwała sześć godzin. Kaznodzieja ukazał walkę Boga-Człowieka o każdy oddech; każde kolejne cierpienia udręczonego, realnego ciała. Ukonkretnił tym samym frazę Izajaszową o tym, że „nieludzko został oszpecony”. Odwoływał się przy tym do psalmu 22, traktującego o męce Mesjasza i jej owocach. Opis brutalnej kaźni zestawił z przypomnieniem prawdy o niezawinionym, świadomym i dobrowolnym wyborze naszego Odkupiciela. Świadkiem i uczestnikiem w cierpieniu Jezusa była Jego Matka. Ks. Wolski zakończył swe kazanie wstrząsającym, cichym stwierdzeniem, iż wobec takiego cierpienia – tak, jak wobec agonalnych cierpień naszych bliskich, gdy nie można nic zrobić, nijak pomóc, zaradzić – pozostaje tylko milczenie i adoracja. Wezwał zatem do Adoracji Krzyża przez wszystkie stany wiernych.

Po Komunii Świętej Najświętszy Sakrament został przeniesiony przy dźwięku kołatek i pieśni Odszedł Pasterz od nas do symbolicznego grobu. Adoracja Chrystusa, połączona z nocą konfesjonałów, trwała aż do sobotniego poranka.

Wielka Sobota, 16 kwietnia 2022 roku

Liturgia Wigilii Paschalnej rozpoczęła się w naszej parafii wieczorem, o godzinie 19.00 od obrzędu poświęcenia ognia, wznieconego nieopodal kościoła. Zapalony od tego ognia Paschał został wniesiony w procesji ze świecami do pogrążonej wcześniej w mroku świątyni. Poprzez zanurzenie Paschału w chrzcielnicy poświęcona została woda. Po liturgii światła zaczęła się uroczysta liturgia Słowa Bożego, a po niej – odnowienie przez wszystkich wiernych przyrzeczeń chrzcielnych. W ten sposób, każdego roku, celebruje się przejście, czyli paschę ze śmierci do nowego życia.

Podczas Liturgii Eucharystycznej zabrzmiały już organy, dzwony i uroczyste Alleluja!

Homilię wygłosił proboszcz parafii, ks. Jarosław Wolski. Odniósł się w niej do wymownej symboliki ciemności i światła. Mówił, że noc paschalna to czas, w którym pochylamy się nad tajemnicą ludzkiego losu, jego celu i sensu. Ową noc rozumiemy na wiele sposobów. Oznacza ona ciemność, z której wyłonił się u zarania człowiek, powołany do istnienia przez Boga przy stworzeniu świata. Noc towarzyszyła narodowi wybranemu podczas wyjścia z Egiptu – również wówczas nie obyło się bez opiekuńczej interwencji Boga, który zawsze pragnie ocalać człowieka. Człowiek natomiast nie potrafi wytrwać w przymierzu z Bogiem. Tutaj pojawia się trzecie rozumienie nocy – znaczy ona ciemność grzechu. W tę ciemność wchodzi Chrystus – Światłość świata. To On przyobleka się na krzyżu w mrok – w mój i twój grzech; unicestwia nasze grzechy, wielbiąc Ojca i wyznając miłość – także tobie i mnie. W Słowie, które głosi Kościół, pragniemy się przybliżyć do tajemnicy tej Wielkiej Nocy, nocy odkupienia. Jaki jest cel przypominania wydarzeń Wielkiego Tygodnia? Jaki jest cel przywoływania ich tajemnicy? Sama wiedza na ich temat nie wystarczy. Musi stać się jedno, by zrozumieć ich sens i sens ludzkiego losu: Uwierz, wzywał kaznodzieja, że Jezus interesuje się tobą i chce rozjaśnić twoje ciemności! Możesz i powinieneś otworzyć się na Ducha Świętego! Chrystus musi być żywy w twoim sercu! Musisz żyć w łasce, byś doszedł do domu, gdzie czeka na ciebie miłujący Ojciec.

Procesja rezurekcyjna, jak co roku w naszej parafii, odbyła się nazajutrz, w poranek niedzielny, o godzinie 6.00. Kapłan wypowiedział radosne, wielkanocne wezwanie: „Weselcie się zastępy aniołów! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy tak wielki Król odnosi zwycięstwo! Raduj się ziemio opromieniona blaskiem, bo jesteś wolna od mroku, co świat okrywa! Niech ta świątynia zabrzmi potężnym śpiewem całego ludu! Posłuszni temu wezwaniu pójdziemy w uroczystej procesji za Chrystusem Zmartwychwstałym, aby wyznać naszą wiarę w Jego zwycięstwo nad śmiercią i szatanem”.

Procesja z Najświętszym Sakramentem trzykrotnie okrążyła kościół. Ponownemu wejściu do świątyni towarzyszył śpiew hymnu Ciebie Boga wychwalamy. Po jego odśpiewaniu wierni zostali pobłogosławieni Najświętszym Sakramentem.

Relacja - Małgorzata Krakowiak & ks.Andrzej